İLK MECLİS

                  23 NİSAN
Güzel yurdum elleri bir mal gibi satıldı.
“ATA” mın gür kaşları birden bire çatıldı.
Binerek bir hamlede şahlanan kır atına
Haykırdı “Sultan” ın suratına!..

Yayılırken yurduma bu imalı erkek ses,
Anam, babam, kardeşim aldı rahat bir nefes,
Hürriyet güllerini işte bugün derdim ben,
Onu yaşatmak için “ATA” ma söz verdim ben!..

Bir şifa bulmak için bağrımdaki yaraya,
Yurtsever büyüklerim koştular “Ankara” ya
Tarihin huzurunda toplandı “Meclis” bugün,
Yaptı orada milletim görülmemiş bir düğün!..

“Kemal” adı kalplere dikilen bir anıttı,
Çünkü bu ad Türklüğe benliğini tanıttı.
Dedi: Kayıtsız şartsız egemenlik ulusun!..
Sen ki ey Türk, Tanrı'nın en sevgili kulusun!..

Cemal Oğuz ÖCAL

             BİR YOLCUYA
Dur yolcu! Bilmeden gelip bastığın,
Bu toprak, bir devrin battığı yerdir.
Eğil de kulak ver, bu sessiz yığın,
Bir vatan kalbinin attığı yerdir.

Bu ıssız, gölgesiz yolun sonunda,
Gördüğüm bu tümsek, Anadolu'nda,
İstiklal uğrunda, namus yolunda,
Can veren Mehmed'in yattığı yerdir.

Bu tümsek, koparken büyük zelzele,
Son vatan parçası geçerken ele,
Mehmed'in düşmanı boğuduğu sele,
Mübarek kanını kattığı yerdir.

Düşün ki, haşrolan kan, kemik, etin
Yaptığı bu tümsek, amansız, çetin,
Bir harbin sonunda bütün milletin,
Hürriyet zevkini tattığı yerdir.

Necmettin Halil ONAN

Sema TÜFENK(8/E)     Pınar AYKUT(7/D)  Mukadder DİNÇER (6/B)