ADAM GİBİ ŞİİR (KOMİK!!!)

Ben seni hiç sevmedim ki,
Yorgun akşamlarda apandisit patlatmayı sevdim sobamızda
Bir güle gülmeni bir bülbüle bülbülmeni sevdim

Bir de cücüğünü sevdim soğanın.

Bizim zamanımızda ultra prima çocuk bezi yoktu

Eylül akşamlarında tükürük bezleriyle bezlemeyi sevdim çocuğun altını.

Ben hiç çocuk bezlemedim ki...

Beni yola koduğunda arabanın altında ezilmeyi sevdim.

Hamamböceklerini sevdim çifte attığında

Ağlamayı sevdim beni zoppaladığında

Bir de saçını çekince cıyaklamanı psikoloji dersinde.

Odunu sever gibi sevdim sensizliği.

Hoşaf gibi özledim temmuz güneşinde stoplazmandaki mitekondrini

Filmin sonunu anlatmayı sevdim sinemadan sonra da pis pis gülmeyi.

Ben sinemaya hiç gitmedim ki...

Bir gece inme indi dağdan kalbine

Bir gece inme dedim başlatma şimdi kalbine

Dinlemedin beni

Sonra bir torbaya on üç top atılmasını sevdim

Ve üst üste iki defa kırmızı seçebilme ihtimalini sevdim o torbadan.

Buğusunda çaydanlığın, kokusunda sarmısağın

Gittim yolunda sağın

Dedim ineği iyi sağın, bol bol süt alın inekten.

Ben senin her yönünü sevdim

En çok da keşişleme yönünü sevdim

Ne güzel esiyordun keşişlemeden

Keşiş gibiydin, keşişliyordun

Lakin ben seni hiç sevmedim

Ben senin paranı sevdim

Ölüp gitmesini zengin ve hasta babanın

Ben babanı hiç sevmedim ki.

İncirin, zeytinin, göbek taşının üstüne,

Yattım üstüne, oturdum üstüne

Bir adam vardı göbek taşında yatıyordu yüzü koyun üstüne.

Meğer görmemişim adamı

Basmışım üstüne, üstü üstüne

“Basma!” dedi adam “üstüme”

Dinlemedim bastım bastım adamın, üstüne

Birden “Ne yapıyorum lan ben” dedim geldim kendime

Sonra dayak yemeyi sevdim üstüne çıktığım adamdan,

“Ne vuruyon lan” dedim attılar beni hamamdan,