KIZIL ZİYARET EFSANESİ

Muş’un güneyindeki Kurtik Dağları üzerinde, eşsiz tabiat güzellikleriyle dolu bir düzlük vardır. Buraya Kızıl Ziyaret Tepesi denir. Tepeye ait efsanenin çeşitli anlatıların en yaygın olanı şudur:

Bir zamanlar Kızıl Ziyaret Tepesi’nde yaşayan fakir bir adamın güzeller güzeli bir kızı varmış. Periden daha alımlı olan kızın güzelliği dillere destanmış. Kız, bir çobana sevdalanmış ve onun yavuklusuymuş. İki sevdalı bir araya geldiklerinde hep kuracakları yuvayı konuşur, gelecek mutlu günlerin hayaliyle yaşarlarmış.

Yine aynı yörede yaşayan zengin mi zengin bir ağa varmış. Bu ağanın da şımarık mı şımarık bir oğlu varmış. Kızın güzelliği bu ağa oğlunun da kulağına gitmiş. Ağa oğlu kızı gidip babasından istemiş. Kız, “Ben ağa oğlunu almam!” demiş. Ağa oğlu da, “Ben ki, bu yörenin ağasının oğluyum. Beni istemeyen kızı zorla da olsa alırım!” demiş.

Ağa oğlu, adamlarını alarak kızın yaşadığı Kızıl Ziyaret Tepesi’ne gitmiş. Kız ve çoban yavuklusu ağa oğlunun zorbaca bu niyetinden habersiz, her zaman olduğu gibi kuracakları yuvayı konuşuyorlarmış. Ağa oğlu ve adamları kızla çobanın buluştukları yere gelmişler. Ağa oğlu daha önce söylediklerini bir kere daha tekrarlamış ve “Güzel kız, ben seni istedim, ama sen bana varmadın. Ben de seni zorla alacağım!” demiş. Ağa oğlu ve adamlarının niyetini anlayan kızla yavuklusu kurtulmak için çareyi kaçmakta bulmuşlar. Onlar kaçmış, ağa oğlu va adamları kovalamış. Bu kovalamaca dik bir uçurumun başına kadar sürmüş. Kız çaresizlikten Allah’a yalvarmaya başlamış, “Ya Rabb’im, ne olur beni bu adama yâr edeceğine yer yarılsın da ikimiz de içine girelim!” demiş. Allah, kızın duasını kabul etmiş ve kız duasını tamamlar tamamlamaz yer yarılmış ve kızla yavuklusu yarılan yerin içine girmişler. Yerin içine girerken kızın bir tutam saçı dışarıda kalmış. O gün bu gündür kızın bir tutam saçının dışarıda kaldığı yerde yemyeşil çimler çıkar.

Kızıl Ziyaret Tepesi’ne, güzeller güzeli kızla yavuklusu çobanın içine girdiği yere gelenler bu efsanevî âşıklara dua

                                                                              Alıntılayan: Davut ÇAKIR (8/C)