|
Akıncı Türküleri
Tuna boylarında sıra serviler
Tan yeli estikçe sessiz ağlarmış;
Gül bahçelerinde baykuşlar öter...
Şu viranelikler eski bağlarmış!
Namazgâh bir otluk; kalmamış taşı!
Çemenlerden akan kanlı gözyaşı...
Orda bir güzel var, çatılmış kaşı;
Ak alnına kara çatkı bağlarmış!
Kırık minareden duyulmaz ezan...
Hep ocaklar sönmüş, devrilmiş kazan.
Bir inilti duydum, sandım bir ozan;
Sesime ses veren karlı dağlarmış!
Söğüt dallarında hasta serçeler
Eski akın destanını heceler...
Tuna ağlıyormuş bazı geceler:
Göğsünde kefensiz şehitler varmış!
Bozulan bağların üzümü acı;
Âsi köle kesmiş eski haracı;
Yine yedi kral giymişler tacı.
Şahin yuvasını kargalar sarmış!
Haydi eski ozan, al sazı ele,
Düşmanlar içine düşsün velvele.
De ki: Hor bakmayın bu durgun sele;
O, yetmiş bir kavme akın çıkarmış.
Fuat KÖPRÜLÜ
Vatanın bağrına
düşman dayasın hançerini
Bulunur kurtaracak bahtı kara mâderini
M. Kemal ATATÜRK
|
Bendedir
Ne azap, ne sitem buyalnızlıktan...
Suç benim, aşılmaz duvar bendedir.
Süslenmiş gemiler geçse açıktan
Sanırım, gittiği diyar bendedir.
Yaram var, havanlar dövemez merhem;
Yüküm var, pazarlar bulamaz dirhem.
Ne çıkar bir yola düşmemiş gölgem...
Yollar ki, Allah’a çıkar, bendedir.
Necip Fazıl
KISAKÜREK
Çanakkale Şehitlerine’den
Maske yırtılmasa hâlâ bize âfetti o yüz;
Medeniyet denilen kahpe, hakikat, yüzsüz!
Mehmet Âkif ERSOY
|